jeroen_g

Ben een serieuze krachttrainer (4x per week) en 6 weken geleden overgestapt op keto. Mijn squat is van 120 naar 100 kilo gezakt en bench press ook flink omlaag. Is dit tijdelijk of moet ik accepteren dat ik minder sterk word op keto? Ik wil graag vet verliezen maar niet ten koste van al mijn spiermassa. Eet wel genoeg eiwit, rond 2g per kg.

Een vraag die ik nergens een eenduidig antwoord op kan vinden: breekt zwarte koffie je vasten of niet? Ik doe 16:8 en drink 's ochtends altijd 2-3 koppen zwarte koffie zonder suiker of melk. Sommige bronnen zeggen: zwarte koffie is prima, 0 calorieën, breekt niks. Andere zeggen: koffie activeert je spijsvertering en daarmee breek je technisch gezien je vasten. En dan heb je nog de bulletproof koffie fans die zeggen dat vet in je koffie prima is omdat het geen insulinerespons geeft. Maar vet = calorieën = toch geen vasten meer? Ik word er gek van. Wat is het nu? Mijn eigen ervaring: ik drink zwarte koffie tijdens mijn vastenperiode en voel me prima. Geen honger, genoeg energie, en ik val gewoon af. Maar ik wil wel weten of ik het "goed" doe. Hoe zien jullie dit?

Ik ben nu 14 kilo afgevallen met keto (van 99 naar 85) en overal zie ik verschil behalve op een plek: mijn onderbuik. Die hardnekkige rol onder mijn navel wil maar niet weg. Wat ik al doe: - Strikt keto, 6 maanden nu - 3x per week krachttraining (vooral compound oefeningen) - 2x per week wandelen of fietsen - 7-8 uur slaap - Geen alcohol Wat ik online lees maar betwijfel: - "Targeted fat loss" met specifieke buikoefeningen — volgens mij een mythe? - Cold exposure / koude douches — klinkt als hype - Cortisol verlagen met supplementen — geldverspilling? - "Je moet gewoon nog meer afvallen dan gaat het vanzelf" — maar op een gegeven moment is er ook een ondergrens toch? Ik ben 35, man, 1.85m. Op 85 kilo voel ik me eigenlijk prima, ik wil niet per se nog lichter worden. Ik zou alleen graag dat buikvet kwijt willen. Zijn er mensen die dit hebben gehad en het uiteindelijk kwijt zijn geraakt? Wat was voor jullie het keerpunt? Of moet ik accepteren dat het gewoon de laatste plek is die meegaat en geduld hebben?