Wat was bij jullie het moment dat de knop omging?
Ik loop hier al een paar maanden mee en vraag me af hoe dat bij anderen is gegaan. Bij mij was het een foto op een verjaardag waar ik mezelf eerst niet herkende. Niet eens de weegschaal, gewoon dat plaatje. Sindsdien lukt het me om vol te houden op dagen waarop het eerder altijd misging. Ik ben benieuwd wat bij jullie het zetje gaf. Een opmerking van iemand, een uitslag bij de dokter, of gewoon op een dinsdagochtend genoeg gehad van het hele gedoe?
Reageer
thijs.r3 dagen geleden
Bij mij was het buiten adem raken op de trap naar de derde verdieping. Ik was net 41 en dat vond ik nogal confronterend.
Katja_C2 dagen geleden
Hé Greetje, wat een mooie vraag. Ik merk dat er bijna altijd zo'n moment is, en het is zelden de weegschaal zelf. Meestal is het iets kleins: een foto, een broek die niet meer dicht wil, of dat je iets niet meer kunt wat vroeger vanzelf ging. Wat ik er wel bij wil zeggen: dat moment geeft je de start, maar het houdt je geen twee jaar op de been. Daarvoor heb je gewoontes nodig die ook werken op dagen dat je nergens zin in hebt. Fijn dat je het hier deelt.
greetje.m2 dagen geleden
Dat klopt wel ja, dat eerste vuur is er na een tijdje af. Bij mij houdt de routine het nu overeind.