Motivatie & Challenges

Ik wil mezelf een boost geven en begin vandaag aan een 30 dagen keto challenge. Elke dag netjes onder de 20g koolhydraten, minimaal 2 liter water, en 3x per week sporten. Wie wil er meedoen? We kunnen elkaar hier motiveren en tips delen. Ik zet elke week een update neer met mijn voortgang. Het helpt mij enorm om ergens verantwoording af te leggen, anders val ik toch weer terug in oude patronen. Laat maar weten als je meedoet, dan houden we elkaar scherp!

Mijn man eet gewoon brood, pasta, aardappelen en ziet niet in waarom ik dat zou laten staan. Hij zegt steeds dat ik overdrijf en dat een beetje brood geen kwaad kan. Als hij op de bank chips zit te eten word ik soms echt gek. Hoe gaan jullie hiermee om? Ik wil niet zeuren maar het maakt het wel moeilijk. Koken doe ik dubbel, voor mij keto en voor hem normaal. Tips?

Eerlijk: ik zit een beetje op een kruispunt. Ben nu 5 weken bezig met keto, 3 kilo kwijt, maar ik vind het soms wel lastig. Het sociale aspect is zwaar (uit eten gaan, borrels) en ik mis brood en pasta meer dan ik had verwacht. Tegelijkertijd voel ik me wel beter en heb ik meer energie. Maar is 3 kilo in 5 weken niet te weinig? Overweeg om terug te gaan naar 'normaal' eten met portiebeheer. Iemand die hetzelfde heeft gehad?

Ik ben met keto begonnen om af te vallen, maar het mooiste bijeffect is de mentale helderheid. Als programmeur merk ik dat ik me veel beter kan concentreren, vooral in de ochtend. Die brain fog die ik altijd had na de lunch is helemaal weg. Merken jullie dit ook? Ik ben benieuwd of het aan de ketonen ligt of gewoon aan het feit dat ik minder suiker eet. Maakt eigenlijk niet uit, want het werkt.

Mijn man en ik doen keto samen en dat maakt het zoveel makkelijker. We koken samen, doen samen boodschappen en motiveren elkaar als het even tegenzit. In 3 maanden zijn we samen 18 kilo kwijt (ik 8, hij 10). Het enige nadeel is dat we soms over keto praten alsof het een religie is en onze vrienden er gek van worden 😄 Zijn er meer koppels hier die het samen doen? Hoe houden jullie het leuk?

Ben net terug van vakantie en heb twee weken lang alles gegeten wat los en vast zat. Brood, pasta, ijs, noem maar op. Nu voel ik me opgeblazen en moe en de weegschaal is 4 kilo omhoog gegaan. Ik weet dat een deel daarvan vocht is, maar het voelt alsof ik weer helemaal opnieuw moet beginnen. Hoe motiveren jullie jezelf na zo'n terugval? Het voelt stom om weer door die keto griep heen te moeten.

Toen ik mijn kinderen vertelde dat ik met keto ging beginnen keken ze me aan alsof ik gek was geworden. 'Mama, op jouw leeftijd nog aan een dieet beginnen?' Maar ik ben blij dat ik doorgezet heb. Nu 2 maanden later voel ik me fitter dan in jaren, heb 5 kilo verloren en mijn gewrichten doen minder pijn. De reacties zijn inmiddels omgeslagen van sceptisch naar nieuwsgierig. Hoe is jullie ervaring met de reacties van je omgeving?

Hey allemaal! Ik zie dat er weer een aantal nieuwe gezichten zijn bijgekomen in onze community, super leuk! Voel je vrij om je hier even voor te stellen. Wie ben je, wat is je doel, en hoe lang ben je al bezig met keto (of sta je nog aan het begin)? We zijn hier om elkaar te helpen en te motiveren, dus schroom niet om vragen te stellen. Er zijn geen domme vragen hier! Ik kijk uit naar jullie verhalen. 💪

Het frustreert me soms dat niemand in mijn omgeving begrijpt waarom ik keto doe. Mijn moeder zegt dat het ongezond is, mijn zus denkt dat het een rage is en collega's maken grapjes over mijn lunch. Terwijl ik me beter voel dan in jaren. Hoe gaan jullie om met mensen die negatief reageren? Ik heb geen zin om me steeds te moeten verantwoorden maar het knaagt soms wel. Zou fijn zijn om te horen hoe anderen hiermee omgaan.

Mijn vrouw vindt keto niks en dat maakt het best lastig. Ze kookt 's avonds en wil niet apart gaan koken voor mij. Ik begrijp het wel maar het maakt het voor mij een stuk moeilijker om vol te houden. Tot nu toe eet ik gewoon het vlees en de groenten mee en sla ik de aardappelen en het brood over. Maar het voelt niet ideaal. Hoe doen anderen dit als je partner niet meedoet?

Afgelopen weekend was ik op een verjaardag en alles stond vol met taart, borrelhapjes en broodjes. Ik had van tevoren gegeten maar het bleef lastig om nee te zeggen, vooral als mensen vragen waarom je niks neemt. Uiteindelijk heb ik een stukje kaas gepakt en het daarbij gelaten, maar het voelde wel een beetje ongemakkelijk. Hoe gaan jullie hiermee om? Zeggen jullie gewoon dat je op dieet bent of houden jullie het vaag? Ik zoek eigenlijk een goede manier om ermee om te gaan zonder dat het een heel gesprek wordt.

Het is half mei en ik merk dat mijn motivatie een beetje wegzakt. Daarom stel ik voor: wie wil er de laatste 2 weken van mei een challenge doen? Iedere dag check-in hier met wat je gegeten hebt en hoe je je voelt. Geen strenge regels, gewoon elkaar accountable houden. Ik begin: vandaag braaf gebleven, avondeten was gehaktballetjes met broccoli en roomsaus.

Nu ik 14 kilo ben afgevallen merk ik dat sommige vriendinnen afstandelijker worden. Subtiele opmerkingen als "je wordt te mager" terwijl ik nog gewoon overgewicht heb. Herkenbaar? Hoe ga je hiermee om?

Even een eerlijk verhaal. Als alleenstaande vader van twee kids (7 en 10) is keto volhouden best een uitdaging. Mijn kinderen eten gewoon brood, pasta, normale dingen. Dus ik kook eigenlijk dubbel. Soms heb ik daar gewoon geen energie voor en pak ik ook een boterham. Iemand in een vergelijkbare situatie? Hoe lossen jullie dat op? Ik wil niet opgeven want ben al 5 kilo kwijt en voel me beter, maar het is soms gewoon zwaar.

Elke familiebijeenkomst dezelfde discussie. "Dat is toch niet gezond al dat vet?" "Je hebt toch gewoon koolhydraten nodig?" Hoe leggen jullie het uit zonder in een debat te belanden? Ik word er moe van.

Ik ben 65 en vorige maand begonnen met keto. Mijn kinderen vinden het maar niks, te extreem zeggen ze. Maar ik voel me na 4 weken al zoveel beter. Minder stijf, meer energie, 3 kilo kwijt. Is er hier iemand anders van boven de 60 die keto doet? Zou leuk zijn om ervaringen te delen. Mijn huisarts is positief zolang ik mijn bloedwaarden laat controleren.

Mijn vriendin koopt steeds koekjes en chips en zet ze op het aanrecht. Ze zegt dat zij er ook van wil genieten. Snap ik, maar het maakt het zo lastig. Hoe gaan jullie hier mee om?

Net terug van twee weken Spanje en ik heb me helemaal laten gaan. Tapas, brood, sangria, ijs. Alles wat niet keto is heb ik gegeten. Sta nu 4 kilo zwaarder dan voor vakantie en voel me ook weer sloom. Hoe pakken jullie het op na zo een uitspatting? Meteen weer strikt of langzaam opbouwen? Voel me een beetje schuldig eerlijk gezegd.

Ik woon alleen en merk dat ik s avonds het moeilijkst vind. Niemand die meeeet, niemand die je tegenhoudt als je een zak chips wilt pakken. Hoe houden jullie vol als alleenstaande? Tips welkom.

Even ventileren. Mijn moeder maakt zich zorgen dat ik te weinig eet, mijn collega's vinden het een hype, en bij verjaardagen wordt ik behandeld alsof ik een eetstoornis heb omdat ik geen taart eet. Het is zo vermoeiend om jezelf steeds te moeten verdedigen. Iemand die dit herkent en tips heeft hoe je hiermee omgaat? Wil gewoon met rust gelaten worden over mijn eten.