SuccesverhalenGeplaatst door arjan.bl1 dagen geleden

Elf kilo eraf en ik kan mijn veters weer gewoon strikken

In maart zat ik bij de huisarts en die was niet blij met mijn bloedwaarden. Toen ben ik begonnen, eerst heel onhandig. Veel te weinig gedronken en die eerste week voelde ik me beroerd. Nu, ruim vijf maanden verder, staat er elf kilo minder op de weegschaal. Maar waar ik het meest blij mee ben is iets stoms: ik kan s ochtends mijn veters strikken zonder dat ik eerst even moet gaan zitten en daarna buiten adem ben. Vijf maanden geleden was dat elke dag een klein karwei.
38
💬 8 reacties🔗 Delen

Reageer

greetje_581 dagen geleden
Wat een mooi bericht. En juist die kleine dingen zeggen het meest, veel meer dan de weegschaal. Herken het helemaal.
wim.devos1 dagen geleden
Petje af. Hoe waren die bloedwaarden bij de controle daarna, ben je al terug geweest bij de huisarts?
arjan.bl20 uur geleden
Volgende maand pas weer prikken. De huisarts wilde eerst een half jaar afwachten. Ben wel benieuwd, ik zal het hier laten weten.
rianne.o1 dagen geleden
Die eerste week beroerd voelen kost veel mensen hun motivatie. Dat je daar doorheen bent gegaan is denk ik het halve verhaal.
Katja_C1 dagen geleden
Hé Arjan, elf kilo in vijf maanden is een tempo waar je iets aan hebt, want dat is geen crash maar opbouw. En dat je het aan je veters merkt in plaats van aan een getal, daar gaat het eigenlijk om. Dat soort dingen hoor ik hier vaker terug dan de kilos zelf. Die beroerde eerste week komt bij veel mensen door te weinig vocht en zout, precies wat jij beschrijft. Goed dat je bent doorgegaan. Voor iedereen die dit leest en zelf nog twijfelt waar te beginnen: doe eerst even de keto quiz, dan weet je welke aanpak bij jouw situatie past voor je begint te ploeteren.
arjan.bl1 dagen geleden
Dank je Katja. Dat van zout wist ik toen echt niet, ik dacht gewoon dat het erbij hoorde. Achteraf had die week een stuk milder gekund.
arend_731 dagen geleden
Mooi resultaat. Ik zit nu op vier kilo en las dit met veel plezier, geeft weer zin om door te gaan.
annemiek.devries23 uur geleden
Die veters herken ik zo goed. Dat je dat niet meer als klusje ziet is echt een moment om even bij stil te staan. Geniet ervan.