Emotie-eten op keto - hoe gaan jullie ermee om?
Ik werk als maatschappelijk werkster en heb de hele dag met zware verhalen te maken. Altijd al gecompenseerd met eten. Slechte dag? Chocolade. Verdrietig gesprek? Chips. Moeilijke casus? Taart in de personeelskamer.
Sinds ik op keto zit (3 maanden nu) kan ik niet meer naar die troostvoeding grijpen. En dat is goed voor mijn gewicht maar het legt ook bloot dat ik eigenlijk geen andere coping mechanismes had.
Nu merk ik dat als ik stress heb ik naar de koelkast loop, de deur open doe, en dan besef: er staat niks waar ik emotioneel van kan eten. Kaas en eieren zijn prima maar je troost jezelf niet met een plak kaas zoals je dat doet met een reep chocolade.
Ik ben er nu bewust mee bezig. Wandelen na het werk, journaling, ademhalingsoefeningen. Maar het is moeilijk. Soms mis ik gewoon die troost van eten.
Herkennen meer mensen dit? Hoe gaan jullie om met emotie-eten op keto?
Reageer
marieke9243 dagen geleden
Dit raakt me. Ik at ook altijd uit emotie. Keto heeft dat inderdaad blootgelegd. Mijn oplossing: ik heb keto "troostvoeding" gevonden. Warme chocolademelk van cacao met kokosmelk en stevia. Is het hetzelfde als een reep Tony's? Nee. Maar het helpt wel.
sophie.r43 dagen geleden
Wat je beschrijft is zo belangrijk en zo weinig besproken. De relatie tussen emoties en eten is diep. Dat keto die coping wegneemt dwingt je om andere manieren te vinden. Dat is oncomfortabel maar uiteindelijk gezonder. Wandelen en journaling zijn hele goede stappen.
sanne.devries43 dagen geleden
Herkenbaar. Ik merkte op keto dat mijn "honger" na een stressvolle dag geen echte honger was maar een emotionele behoefte. Dat besef was confronterend maar ook bevrijdend. Nu drink ik thee als ik die neiging voel. Niet hetzelfde maar het ritueel helpt.
sophie.mulder43 dagen geleden
Als huisarts wil ik even zeggen: als emotie-eten een structureel patroon is, overweeg om met een psycholoog te praten die gespecialiseerd is in eetgedrag. Het is geen zwakte, het is een coping mechanisme dat je kunt ombuigen met de juiste begeleiding.
samira.b43 dagen geleden
Bedankt voor die tip. Ik heb er inderdaad over nagedacht. Met het werk dat ik doe zou ik eigenlijk zelf beter moeten weten dat professionele hulp geen schande is. Misschien wordt het tijd.
leonie_r43 dagen geleden
Wat mij hielp: ik heb een lijstje gemaakt van 5 dingen die ik kan doen in plaats van eten als ik gestrest ben. Wandelen, bellen met een vriendin, 10 minuten stretchen, journalen, of een warm bad. Het lijstje hangt op de koelkast.
sannevh43 dagen geleden
Ik herken dit zo erg. Zorg is emotioneel zwaar en eten was altijd mijn uitlaatklep. Op keto merk ik nu hoe vaak ik uit emotie at — veel vaker dan ik dacht. Het is een proces maar je bent al bezig met bewustwording en dat is de eerste stap.
annemiek.devries43 dagen geleden
Iets wat mij helpt: keto fat bombs met cacao en kokos. Het voelt wel een beetje als "snoepen" maar dan zonder de suiker en schuld. Soms heb je gewoon iets nodig dat aanvoelt als een traktatie.
samira.b43 dagen geleden
Bedankt allemaal voor de reacties. Dit is precies waarom ik het hier durfde te delen. In mijn omgeving begrijpen weinig mensen dit. Hier voel ik me begrepen. Het lijstje op de koelkast ga ik zeker doen.
noor.ali43 dagen geleden
Je bent dapper dat je dit deelt. Emotie-eten is zo normaal maar wordt zelden eerlijk besproken. Ik denk dat veel mensen in deze community het herkennen maar het niet durven zeggen. Bedankt.